Η κοινωνική αυτή πληγή των σύγχρονων κρατών έχει την ιστορία της και την "προεργασία" της. Η ταχύρυθμη διάδοση των ναρκωτικών και η ραγδαία αύξηση του αριθμού των εξαρτημένων ατόμων δημιουργούν ερωτηματικά και αμφιβολίεςστις ανθρώπινες μάζες, όσον αφορά την πρόνοια του κράτους. Συγκινητικότατες, θα σημείωνα, οι σχετικές διαφημίσεις, ιδιαίτερα εκείνη με την καρέκλα που πέφτει και το δάκρυ κορόμηλο. Όμως δεν αρκούν μόνο τα προαναφερθέντα για την περαιτέρω μείωση και καταστολή του φαινομένου.

Προ ολίγων ημερών ανακοινώθηκε επισήμως από ιθύνοντες του Υπουργείου Υγείας η έναρξη ειδικού προγράμματος απεξάρτησης με χορήγηση υποκαταστάτων και συγκεκριμένα μεθαδόνης. Επιπρόσθετα, εκφράστηκε αισιοδοξία για τα θετικά αποτελέσματα που δύναται να επιφέρει η παραπάνω "ορθή", κατά την εκτίμησή τους, κίνηση. Παράλληλα αξίζει να σημειωθεί, ότι στις 28 Ιουνίου 1994 ο Φ.Ζαφειρίδης, υπεύθυνος από το 1983 του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων "Ιθάκη" και φορέας των θεραπευτικών κοινοτήτων στην Ελλάδα, είχε δηλώσει τα εξής βαρυσήμαντα: "Με τη χορήγηση υποκαταστάτων ή καθαρής ηρωίνης, έστω δωρεάν, που έχουν ήδη δοκιμασθεί, δεν θα πρέπει να προσδοκούμε επίλυση του προβλήματος. Η μεθαδόνη, για παράδειγμα, έχει δοκιμασθεί 25-27 χρόνια στην Αμερική. Δεν πιστεύω να υποστηρίζει κανείς ότι η Αμερική αντιμετώπισε το πρόβλημα. Ίσα-ίσα που στα τελευταία 25-30 χρόνια το πρόβλημα των ναρκωτικών στις ΗΠΑ έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο". Και συνεχίζει: "Με λίγα λόγια η μεθαδόνη, που είναι και αυτή μια ναρκωτική ουσία, όπως και η ηρωίνη, με τη μόνη διαφορά ότι δεν είναι ενέσιμη, δεν προσεγγίζει θεραπευτικά το πρόβλημα. Απλώς συντηρεί την εξάρτηση κάτω από πιο ανθρώπινους όρους".

Παραταύτα, το ειδικό πρόγραμμα απεξάρτησης ενδέχεται να εφαρμοσθεί σε εκατόν πενήντα εθισμένα άτομα εντός Αθηνών και σε πενήντα στη συμπρωτεύουσα. Φημολογείται ότι η επιλογή θα γίνει με αυστηρά κριτήρια κατόπιν υποβολής αιτήσεων.

Πέρα από αυτό, αναρωτιέμαι πότε τελικά θα αναδιοργανωθεί το σύστημα σωφρονισμού των ανηλίκων έτσι ώστε να αναμορφώνει και όχι να παραμορφώνει τους ανήλικους ναρκομανείς; Πότε θα επιτευχθεί η αποποινικοποίηση της χρήσης; Θα συνεργαστούν άραγε ουσιαστικά οι κυβερνήσεις για να εξαρθρώσουν τις διεθνείς σπείρες ναρκωτικών ή μήπως διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα με αποτέλεσμα ακόμα και τη συγκάλυψη; Τί έχετε να πείτε για τον Πόλεμο του Οπίου, όταν η κυβέρνηση του Πεκίνου το 1839 απαγόρευσε την εισαγωγή του, αλλά οι Άγγλοι έστειλαν εκστρατευτικό σώμα, βομβάρδισαν τις Καντώνα, Σαγκάη και Νανκίν και υποχρέωσαν την κινεζική κυβέρνηση (1842) να αφήσει ανοικτά τα λιμάνια της;

Τελειώνοντας, παραθέτω, επειδή το θεωρώ σημαντικό, τις επιπτώσεις των ψυχοτρόπων ουσιών. Η ινδική κάναβη δεν προκαλεί εθισμό χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ακίνδυνη. Το LSD επίσης δεν προκαλεί εθισμό, αλλά έχει ως αποτέλεσμα τη βίαιη συμπεριφορά, τις τάσεις αυτοκτονίας, την ακούσια εστίαση στη λεπτομέρεια κ.α. Η κοκαΐνη δύναται να επιφέρει θάνατο από καρδιακή προσβολή. Η ηρωίνη απώλεια βάρους, πνευμονικό οίδημα, θρόμβωση και θάνατο. Η μαριχουάνα μετά από πολύχρονη χρήση εξασθενεί τη μνήμη.

Είναι αναπόδραστη ανάγκη να επισημανθεί ότι τις ευθύνες πρέπει να επωμιστούν όχι μόνο η ιθύνουσα τάξη και η οικογένεια, ως είθισται, αλλά και τα εξαρτημένα άτομα. Γιατί πρέπει να διαφοροποιηθεί κανείς θέτοντας σε κίνδυνο τον εαυτό του; Η περιέργεια και η μαγκιά δεν είναι λόγοι. Πού είναι τα οράματα, οι φιλοδοξίες; Η κοινωνία είναι σαθρή, γιατί να σαπίσουμε όμως μαζί της;