|
ΝΥΓΜΑ #25
- Ιανουάριος 1997
|
|
ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ( 20 Ιανουαρίου, 4:15 πμ )
Και εκεί που έκλεινε η ύλη του τεύχους Ιανουαρίου οι Γ.Μ., Γ.Ξ., Γ.Σ. και Σ.Τ. της ομάδας έκδοσης του ΝΥΓΜΑτος βρήκαν τα παρακάτω γράμματα τσαλακωμένα μέσα σε ένα σκουπιδοντενεκέ μαζί με ένα χαλασμένο εκτυπωτή...
Αράπη μου Πάνε 5 χρόνια που έχω να σε δω. Τι ρίνεται, καλά; Άντε τα λέμε.
Αράπη μου Πάνε 5 χρόνια που έχω να σε δω. Ξέχασα σχεδόν το όνομά σου. Πώς σε είπαμε;
Αράπη μου Πάνε 5 χρόνια και ακόμα νοσταλρώ τις όμορφες στιρμές μας. Θυμάσαι τότε που κυλιόμαστε στα λιβάδια; Θυμάσαι πώς ρίναμε; Τι σημασία είχε, αφού ήμαστε ευτυχισμένοι... Ευτυχώς που η μάνα μου έπλενε με tide. Θυμάσαι;
Αράπη μου Ξέρεις πόσο δύσκολο μου είναι να σου ρράψω. Αλλά και να σου ρράψω, δεν μπορώ να τυπώσω. 2 μήνες τώρα ο εκτυπώτης μου είναι χαλασμένος και αν και είμαι ακόμα στην ερρύηση δεν μου κάνουν service. Θα μου πεις βέβαια, ριατί δεν πάω απέναντι στο μοναδικό στην Αθήνα ειδικό εξουσιοδοτημένο ρια την σπάνια μάρκα του εκτυπωτή μου κατάστημα υπολοριστών. Μάθε όμως ότι ο υπάλληλος την περασμένη φορά που πέρασα απ’ έξω μου ’κλεισε το μάτι και όταν μπήκα μέσα μου ‘πιασε τον κώλο και με φίλησε στο μάρουλο. Αλλά θα μου πεις τι στα λέω αυτά τώρα...
Αράπη μου Όλα είναι μάταια. Δεν πρόκειται να σε ξανακερδίσω. Αλλά αυτό που με λυπεί περισσότερο απ’ όλα είναι ο εκτυπωτής.
Αράπη μου Έχω μετανιώσει που σου φέρθηκα έτσι. Άλλωστε σου τα έχω συρχωρήσει όλα. Εκτός, ίσως, από εκείνη τη νύχτα που πήρες με τον Ριάννη, τον καινούρριο ρείτονα. Εκτός, ίσως, και από την τριήμερη εκδρομή που πήρες με τον αδερφικό μου φίλο τον Ρρηρόρη στην Αράχωβα. Φυσικά έχω ξεχάσει εκείνη την ανόητη περιπέτεια με το Μάκη. Όχι τον μπακάλη (αυτό ξέρω ότι ήταν ένα απλό φλερτ). Ρια τον αδερφό μου λέω. Ξέρω επίσης πως τότε που σε κάλεσε ο πατέρας μου μια εβδομάδα στο εξοχικό στο Ζούμπερη, όταν έλειπε η μαμά στην Αρρλία, εσύ δυσανασχετούσες μακριά μου. Θέλω όμως ακόμη να ξέρεις πως δεν πιστεύω λέξη ρια όσα ακούρονται ρια σένα και τη μαμά μου εκείνο το τριήμερο στις Μπαχάμες... Ένα μόνο δεν μπορώ να σου συρχωρήσω. Θυμάσαι όταν πριν από 8 χρόνια στο πάρτυ ρενεθλίων του αδερφού μου -όχι του Μάκη, του μεγάλου- έχυσες το ποτό σου πάνω στο καινούρριο μου πληκτρολόριο. Κόλλησε ο υπολοριστής και δεν μπορούσα να κάνω την ερρασία μου. Κόπηκα στο μάθημα και είναι το μόνο που χρωστάω ακόμα. Να δούμε πότε θα πάρω πτυχίο...
Αράπη μου Πάνε 5 χρόνια που έχω να ακούσω νέα σου. Άκου λοιπόν τα δικά μου. Τελικά πήρα απέναντι στο μοναδικό στην Αθήνα ειδικό εξουσιοδοτημένο ρια την σπάνια μάρκα του εκτυπωτή μου κατάστημα υπολοριστών. Ο υπάλληλος μου έφτιαξε τσάμπα τον εκτυπωτή μου (...). Έχει χαλάσει όμως η οθόνη και δεν ξέρω τι σου ρράφω. Ο υπάλληλος μου είπε ότι ίσως έχω κάποιο πρόβλημα με το ρράμμα ράμα... |