Με τιμή . . .

Δεν έχω καταφέρει -σχεδόν ποτέ- να παρακολουθήσω ένα ολόκληρο δελτίο ειδήσεων, ανεξαρτήτως ώρας και ανεξαρτήτως καναλιού. Μήπως είναι τυχαίο το σύμπτωμα αυτό; Να ευθύνομαι εγώ άραγε ή οι ειδήσεις από μόνες τους;

Όπως και να είναι, το σίγουρο είναι ότι ο μόνος τρόπος να ενημερωθεί κανείς δεν είναι οι τηλεοπτικές ειδήσεις. Ίσως δε να είναι και ο πιο μη ενδεδειγμένος. Οι εκφωνητές, διάσημοι και μη, παλαιοί και νεότεροι (γεια σου 'Εφη) μου μοιάζουν σαν θηριοδαμαστές και κάπως σαν να μαστουρώνονται με την έκσταση των ειδήσεων!!! "Πείτε μας κ. Πρωτόπαππα, μιας και διατελέσατε χρόνια συνδικαλιστής, πώς σας φαίνεται το νομοσχέδιο τροποποίησης των ΔΕΚΟ; Πείτε μας πραγματικά τη γνώμη σας (μιας και είμαστε μόνοι) διότι μας ενδιαφέρει". Και υπονοείται :

Η Βουλή εν ώρα παραδόσεως...

"Πείτε μας κ. Πρωτόπαππα, σας αρέσει ή όχι το νομοσχέδιο που καταργεί -μεταξύ άλλων- τη μονιμότητα στο δημόσιο και αφορά τους ανθρώπους που σας έχουν στηρίξει για να γίνετε αυτό που είσαστε μέχρι σήμερα;"

Και εδώ που τα λέμε, αυτό δεν το καταλαβαίνω, χρειάζεται εξυγίανση ή όχι; Ε, ναι λοιπόν, όπως λέει και το σλόγκαν τηλεοπτικής εκπομπής, με τίτλο μεν αλλά χωρίς περιεχόμενο δε. Ε, ναι λοιπόν, χρειάζεται, και το θέμα είναι πώς θα γίνει αυτό.
Και η απάντηση είναι: με την άρση της μονιμότητας, που σημαίνει ότι ο φόβος φυλάει τα έρμα (προσέξτε, όχι τα έρημα).
Υ.Γ. Bueno, που λένε και οι φίλοι μας οι Ισπανοί, ο Γιάννης μου είπε να γράψω για ό,τι γουστάρω και ξεκίνησα με ό,τι με είχε κάνει να θυμώσω ... πρόσφατα. Εκτός αυτού το ΝΥΓΜΑ με έκανε να θυμώσω έτσι κι αλλιώς γιατί πολύ αντρικό ρε παιδάκι μου και πολύ ... ηλεκτρο-μαγνητικό (σαν τις κλειδαριές του αυτοκινήτου που δεν αγόρασα ποτέ - το αυτοκίνητο δηλαδή). Λοιπόν, βούλωσα. Επιφυλάσσομαι για το επόμενο, καθυστερημένο τεύχος!

Λάμπρου Μάνια

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Τοπογράφων ΕΜΠ