ΝΥΓΜΑ #21 - Σεπτέμβριος 1996

 

"ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ"

 

Αγαπητό ΝΥΓΜΑ

με λένε Τάκη και πρώτη φορά έπεσε το ΝΥΓΜΑ στα χέρια μου τον περασμένο Ιούνιο. Σπουδάζω χειριστής υπολογιστών στη σχολή KΩΛΕΛΚΟ και ειδικεύομαι στο πρόγραμμα Windows. Έχω 19 ώρες παρακολούθησης τη βδομάδα και σημειωτέον όλες υποχρεωτικές.

Είναι λοιπόν προφανές το πρόβλημά μου. Είμαι καταρχάς αναγκασμένος να περνάω ώρες μπροστά στον υπολογιστή μου για να καταλάβω αυτό το υπερβολικά πολύπλοκο πρόγραμμα. Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή των καθηγητών στην στριφνή και στείρα επιστημονική ορολογία (όπως click, double click, σύρε και άσε, εικονίδιο κ.λ.π.). Επιμένουν να μας φορτώνουν με σχετικές εργασίες όπως το Ναρκαλιευτή, την Πασιέντζα. Προχθές στην προφορική εξέταση με έβαλαν να τους εξηγήσω όλο το File Manager. Τι άλλο να πω... Να φανταστείτε ότι θέλανε να προσθέσουν άλλα δύο χρόνια στη σχολή για να μας μάθουν και το Word. Ευτυχώς που μαζικά οι σπουδαστές κινητοποιήθηκαν και μετά από καταλήψεις απεσύρθη το σχετικό νομοσχέδιο.

Να μην μιλήσω για τα υπόλοιπα μαθήματα, τα μαθήματα κορμού. Ετοιμαστείτε να πέσετε κάτω. Έχουμε στο ίδιο εξάμηνο Ανώτατα Μαθηματικά ΙΙ (εξισώσεις 1ου και(!) 2ου βαθμού και παραγοντοποίηση(!!!)) και Φυσική ΙV (ομαλή ευθύγραμμη κίνηση και -αν είναι δυνατόν- ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη, αν έχετε υπόψη σας).

Χωρίς να θέλω να γίνω κακός απορώ τι κάνετε εσείς που το παίζετε και μηχανικοί. Καλά λένε ότι στη δημόσια εκπαίδευση οι φοιτητές κωλοβαράνε. Εγώ δεν έχω χρόνο να φάω και εσείς βγάζετε ΝΥΓΜΑτα κάθε μήνα. Τι ομαδικά κοψίματα και τέτοια. Είμαι ο μόνος στη σχολή μου που χρωστάει κάτω από 5 μαθήματα (στα 7). Μακάρι να μην έχανα εκείνο το αμφιλεγόμενο θέμα στις πανελλήνιες και να πέρναγα Ηλ/γος να κάθομαι όλη μέρα.

Τι έχετε να πείτε τώρα; Ε;

Απάντηση: Καλή πρόοδο.

 

Αγαπητό ΝΥΓΜΑ,

σας συγχαίρω για την καταπληκτική σας προσπάθεια. Δεν σας έχω γνωρίσει αλλά πιστεύω ότι είστε φοβερά παιδιά, με πολλά ενδιαφέροντα και πολλές επιτυχίες.

Με λένε Κατερίνα. Έχω διαβάσει το κάθε τεύχος του ΝΥΓΜΑτος τουλάχιστον δέκα φορές και κάθε φορά ανακαλύπτω καινούργια πράγματα. Πρόκειται για αριστουργήματα, αθάνατα μνημεία του ανθρώπινου πνεύματος και του πανανθρώπινου πολιτισμού. Παρακολουθώ με αγωνία κάθε νέα σας προσπάθεια και μένω κάθε φορά έκθαμβη με τις απίστευτες επιτυχίες σας και τις θεϊκές σας συλλήψεις. Είστε χαρισματικοί.

Υ.Γ. Σας στέλνω και ένα ποιηματάκι για τη στήλη σας.

Εμπήκε το φθινόπωρο

Και δε με βρήκε εδώ

Κι αν κι η δασκάλα μ' έψαχνε

Εγώ ήμουν στο χωριό

Μα γρήγορα και με χαρά

Θε να'ρθω στην Αθήνα

Θα χαιρετήσω τον παππού

Και τη γιαγιά Κατίνα

Παππού Γιαγιά

Παππού Γιαγιά

Γεια! Γεια! Yeah!

Απάντηση: Κατερίνα δεν είναι ανάγκη να γράφεις τόσο καλά λόγια για μας. Μακάρι πάντως να είχαμε τέτοιους αναγνώστες όπως εσύ. Βέβαια είμαστε ανοιχτοί και στις αρνητικές κριτικές διότι αυτές μας βοηθάνε να διορθώνουμε τις όποιες ατέλειες και να γινόμαστε καλύτεροι. Και πάλι ευχαριστούμε.

ΥΓ. Το εμπνευσμένο ποίημά σου μας συγκίνησε πραγματικά. Τέτοια εσωτερικότητα και τέτοιο οίστρο είχαμε να δούμε από την εποχή του Παπαδιαμάντη. Μπράβο και πάλι Μπράβο!

 

Αγαπητό ΝΥΓΜΑ,

με λένε Βασίλη και είμαι σταθερός αναγνώστης του ΝΥΓΜΑτος. Θαυμάζω την προσπάθειά σας και σας συγχέρω θερμά. Έχοντας την πεποίθηση ότι είστε ανοικτοί σε κάθε είδους καλόβουλη κριτική θα ήθελα να κάνω μία μικρή παρατήρηση για το τεύχος 18: Πιστεύω ότι η μόδα δεν έχει μόνο αρνητικά όπως υποστηρίζετε, αλλά και θετικά. Ευχαριστώ πολύ.

Απάντηση: Φίλε Βασίλη, φυσικά και δεχόμαστε την καλόβουλη παρατήρησή σου. Σε ευχαριστούμε πολύ.

Από την άλλη μεριά, να σου υπενθυμήσουμε ότι οποιοσδήποτε νοήμων και με στοιχειώδη γνώση ορθογραφίας άνθρωπος θα έγραφε το συγχαίρω σωστά και όχι συγχέρω όπως το έγραψες δηλαδή με αί και όχι με έ. Κατάλαβες; αι!!! Πραγματικά απορούμε με το βλακώδες αυτό λάθος το οποίο -είμαστε στη δυσμενή θέση να σου πούμε- μας οδήγησε σε κάποια συμπεράσματα για τη πνευματική σου κατάσταση. Είσαι διανοητικά καθυστερημένος ή απλώς βλάκας; Δεν πήγες ποτέ σου σχολείο;

Όσον αφορά στην παρατήρησή σου είμαστε της άποψης ότι είσαι ένας επαρμένος και με ανάγκη προβολής δυσκοίλιος και στριφνός εξυπνάκιας. Ποιος είσαι εσύ που θα μας πεις ότι κάναμε λάθος, βλάκα; Εσύ που έγραψες το συγχαίρω με ε; Ένα τσογλάνι του κερατά είσαι. Κλαίει ρε η μάνα σου το βράδια ή απλά κάνει βίζιτες και έχεις ψυχολογικά προβήματα; Πουστάκι, ε πουστάκι... Άι χάσου ραι χαμένε (το κατάλαβες τουλάχιστον εδώ ανεγκέφαλε το λάθος;)

Μην τολμήσεις να μας ξαναγράψεις.

 

Αγαπητό ΝΥΓΜΑ,

είμαι ένα αγόρι 25 χρονών. Είμαι 1.93, ξανθός με αθλητικό σώμα και πράσινα μεγάλα μάτια. Σπουδάζω business administration στο ABCD College και ετοιμάζομαι φέτος να φύγω για το γνωστό πλέον ίδρυμα με το οποίο συνεργάζεται ICA (Imperial College of Afganistan). Οδηγώ μία Porsche 911 για την οποία δούλευα ένα ολόκληρο μήνα στα Hambo για να πείσω τον πατέρα μου να μου την αγοράσει. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό που λέμε "πόρτα", αφού ο πατέρας μου είναι διευθυντής στην ασφάλεια. Θα νομίζετε λοιπόν ότι ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τα κορίτσια. Και όμως.

Πρώτα ήταν η Πέγκυ. Τη γνώρισα στο tango. Ψηλή, ξανθιά από τα Βόρεια Προάστια, δεν δυσκολεύτηκα να την πείσω να πάμε βόλτα με το αμάξι. Ήμουν κιόλας 18. Έχοντας την Porsche μόλις μία εβδομάδα καταλαβαίνετε ότι ήταν και η πρώτη μου ευκαιρία να κάνω κάτι. Μετά τη δίωρη βόλτα η Πέγκυ μου πρότεινε να σταματήσουμε για λίγο σε ένα απόμερο μέρος χωρίς φώτα. Δέχτηκα. Χωρίς καθόλου να διστάσει η Πέγκυ με τράβηξε από το κεφάλι και μου έδωσε ένα υγρό παθιάρικο φιλί στο στόμα. Ξαφνιάστηκα ενώ ένιωσα το χέρι της να ξεκουμπώνει το παντελόνι μου. Το ένστικτο οδήγησε και το δικό μου χέρι στο βαθύ ντεκολτέ της. Κι ενώ και οι δύο αναστενάζαμε από επιθυμία, ξαφνικά η Πέγκυ δυσανασχέτησε. Τη ρώτησα τι συμβαίνει. Η απορία ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της καθώς μου απάντησε "δεν το βρίσκω". "Έψαξες καλά;" αποκρίθηκα, "πριν φύγω ήταν ακριβώς εκεί". Τότε η Πέγκυ πείσμωσε και άρχισε να ψάχνει με μανία. Εμένα μου άρεσε αυτό, γεγονός που την βοήθησε να βρει κάτι. Η απορία δεν είχε φύγει από το πρόσωπό της καθώς αναφώνησε "αυτό είναι όλο;". Κοίταξα κάτω και της απάντησα με φυσικότητα "νομίζω πως ναι".

Η Πέγκυ τελικά θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει αναμένο το θερμοσίφωνα. Το ίδιο συνέβη και με τη Τζούλυ, τη Σαμάνθα και την Αλίκη με τη μόνη διαφορά πως επρόκειτο για τη βρύση, το μάτι της κουζίνας και την εξώπορτα αντίστοιχα. Μετά τις ανεξήγητες αποτυχίες μου οι φίλοι μου με συμβούλεψαν να πάω σε κανένα "σπίτι". Εκεί συνέβη επανειλλημένα το εξής παράδοξο: Ενώ όταν γδυνόμουν οι διάφορες "κυρίες" με δυσκολία συγκρατούσαν το γέλιο τους, όταν έφευγα με κοίταζαν θλιμμένα, με χτυπούσαν εγκάρδια στην πλάτη και μου έλεγαν "δεν θα σου πάρω λεφτά".

Σήμερα 25 χρονών δεν μπορώ να σταυρώσω μία σοβαρή γυναίκα (που να μη γελάει συνέχεια). Η μαμά μου όταν ήμουν μικρός έλεγε "τέτοιο παίδαρο ποια κούκλα θα τον πάρει". Τώρα θυμάμαι ότι αμέσως μετά πήγαινε στην κουζίνα και έκλαιγε γοερά. Κανείς δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να μου εξηγήσει γιατί. Ελπίζω εσείς να με βοηθήσετε. Ευχαριστώ.

Απάντηση: Η σχολή που διαλέξατε μάλλον δεν ήταν και τόσο καλή. Το ICA δεν φημίζεται για το business administration τμήμα του. Από την άλλη πλευρά το αμάξι είναι καλό.

 

Αγαπητό ΝΥΓΜΑ,

με λένε Πέγκυ...

επιμέλεια αλληλογραφίας:

Σκούρας Γιώργος

Ξηρουχάκης Γιάννης